De wulp is grote steltloper, of beter gezegd, de grootste stelloper in onze natuurgebieden.

Bij de wulp buigt de snavel naar beneden. Op afstand is het dikwijls moeilijk om de wulpen te onderscheiden van de (rosse) grutto’s, weliswaar met een rechte snavel.
Het onderscheid met een regenwulp is nog moeilijker. Bij deze laatste is de snavel iets korter en pas op het einde met een neerwaartse buiging.
Bij wulpen in vlucht kan je de witte ondervleugels zien.
In onze regio’s kunnen we de wulp tegenkomen als doortrekker of als wintergast.

Tijdens het broeden (april-mei) worden de eieren afwisselend bebroed door het mannetje en het vrouwtje. Ze houden zich overwegend stil. Pas wanneer de jongen op de wereld zijn gaan ze eerder agressief hun territorium en jongen verdedigen. Ze voeren niet zelden schijnaanvallen uit, zowel in de lucht als op de grond.

Om de populaties in stand te houden is het belangrijk om geschikte habitats te behouden of te creëren, het Groote Gat (inderdaad correcte spelling), is hiervan het bewijs dat het kan en dus zeker ook een bezoek waard. Ook de kijkhut is hiervoor zeer goed gelegen.

Mogelijke startplaats: