De Kesterheide, een groene long in het Pajottenland … zéér lang geleden al ontdekt door de Neanderthalers en de Kelten.

De Kesterheide ligt op een getuigenheuvel, een erosiebestenige heuvel in een relatief vlak landschap. De erosiebestendige grondlaag, hier bestaande uit ijzerzandsteen is hierbij een aanduiding, een ‘getuige’ als het ware, voor de sedimentafzetting. In tegenstelling tot veel andere gebieden bleven de grondlagen hier resistent tegen de talrijke reviererosies in de geschiedenis en spoelden de grondlagen niet mee naar de zee.

Dankzij het reliëf en de bodem is er een bijzondere diversiteit aan planten, dieren en biotopen. Er is heide op de droge zandbodems, natte bronbossen op de zwarte klei en zuurminnende bosjes op de leemgronden.

Akkers, knotwilgen, hagen, … lopen tenslotte door en langs de verschillende biotopen. Landbouw en natuur … hand in hand.

Stuikheide was er tot in de jaren ’60 aanwezig. De planten zijn grotendeels verdwenen maar de zaden zitten nog in de grond. Natuurpunt laat op bepaalde plaatsen Lakense en Vlaamse schapen grazen waardoor op één perceel de struikheide weet te overleven.

De omgeving van de Kesterheide behoort tot het Natura 2000-netwerk.

Eventuele startplaats: