
Het blijft een bijzonder en indrukwekkend schouwspel: zeehonden, ook wel robben genoemd, die na een dag jagen komen uitrusten op het strand van Oostende. Op de zandstrook zoeken ze een rustig plekje om op krachten te komen en te genieten van hun welverdiende rust.
Gewapend met een goede telelens krijg je de kans om deze prachtige dieren van dichtbij te bewonderen, zonder ze daarbij te storen. Een respectvolle afstand bewaren is dan ook essentieel. Helaas vormen nieuwsgierige bezoekers en loslopende honden soms een bedreiging voor hun rust.
Het Northseal Team heeft daarom de handen vol aan het bewaken en beschermen van deze bijzondere dieren. De aangebrachte veiligheidsmaatregelen zijn daarbij van groot belang. Respecteer de signalisatie en de aanwijzingen van de medewerkers, zodat de zeehonden ongestoord kunnen blijven genieten van hun rustplaats.
Het Klein Strand in Oostende heeft de voorbije jaren een bijzondere verandering doorgemaakt. Vlak bij het stadscentrum, tussen de havengeul en de strekdammen, ontdekten zeehonden een plek waar ze relatief rustig aan land kunnen komen om uit te rusten.
Sinds 2019 worden hier regelmatig gewone en grijze zeehonden waargenomen. De combinatie van een beschut strandgedeelte en het kalmere water maakt deze locatie bijzonder aantrekkelijk. Wat aanvankelijk eerder een toevallige rustplaats leek, groeide geleidelijk uit tot een vaste stek voor deze kustbewoners.
De toenemende aanwezigheid van zeehonden bracht echter ook uitdagingen met zich mee. Nieuwsgierige bezoekers en loslopende honden konden de dieren verstoren en soms zelfs in gevaar brengen. Daarom besliste de stad Oostende in 2020 om een afzonderlijke rustzone af te bakenen en bijkomende beschermingsmaatregelen in te voeren.
Met palen, touwen en informatieborden werd een duidelijk afgebakende zone gecreëerd waar de dieren ongestoord kunnen rusten. Ook het NorthSeal Team speelt een belangrijke rol bij de bescherming. Vrijwilligers houden toezicht, informeren bezoekers en zien erop toe dat de nodige afstand wordt gerespecteerd.
Vandaag is het Klein Strand uitgegroeid tot een bijzondere ontmoetingsplaats tussen mens en natuur. Een klein stukje kust waar je, midden in de stad, wilde zeehonden in hun natuurlijke omgeving kunt bewonderen. Een mooi voorbeeld van hoe respect en bescherming ruimte kunnen geven aan de natuur.
Klein Strand Oostende
Gemakkelijk
Toegankelijkheid
Redactie & Fotografie: Alain Lams
Natuurspotten en uitwerking wandeling: Alain Lams & Inès Braeckman
Leuk adres in de omgeving:
Langs de Belgische kust kunnen we twee soorten zeehonden ontmoeten: de gewone zeehond (Phoca vitulina) en de grijze zeehond (Halichoerus grypus), ook wel kegelrob genoemd.
Hun leefgebied beperkt zich uiteraard niet tot Oostende. Ook in de Ooster- en Westerschelde, langs de Belgische kust en aan de Franse Opaalkust komen beide soorten voor. Bekende rustplaatsen zijn onder meer de havengeul van Nieuwpoort en het Klein Strand in Oostende.
Dat de zeehondenpopulaties zich de voorbije decennia hebben hersteld, is positief nieuws. In het verleden werden de dieren zwaar getroffen door de jacht, vervuiling, verstoring en ziektes. Vandaag blijft de bescherming van hun leefgebieden belangrijk.
Bijzonderheden over hun levenswijze
Zeehonden zijn uitstekend aangepast aan het leven in het water. Ze kunnen hun ademhaling sterk vertragen en tijdens een duik hun hartslag verlagen. Daardoor verbruiken ze minder zuurstof.
Een deel van hun zuurstofvoorraad slaan ze op in het bloed en in de spieren. Dat gebeurt met behulp van hemoglobine in het bloed en myoglobine in de spieren. Afhankelijk van de soort en de omstandigheden kunnen ze lange tijd onder water blijven. Bij de gewone zeehond kan een duik tot ongeveer twintig minuten duren.
Ook slapen kunnen zeehonden onder water. Ze komen daarbij regelmatig naar de oppervlakte om adem te halen.
Solitaire jagers, gezamenlijke rustplaatsen
Hoewel zeehonden vaak in grote groepen op stranden en zandbanken liggen, zijn het doorgaans solitaire jagers. Ze zoeken individueel naar voedsel en keren na hun jacht vaak terug naar vertrouwde rustplaatsen.
Ook de zorg voor de jongen is bijzonder. Na de geboorte worden de pups gedurende een beperkte periode intensief door hun moeder verzorgd en gezoogd. Daarna moeten de jonge zeehonden zelfstandig leren overleven en hun eigen voedsel vinden.
Hoe herken je de twee soorten?
Vanop grotere afstand is het niet altijd eenvoudig om de gewone zeehond en de grijze zeehond uit elkaar te houden. Toch zijn er enkele opvallende verschillen, vooral aan de vorm van de kop en de neusgaten.
Gewone zeehond (Phoca vitulina)
– Is kleiner en slanker dan de grijze zeehond.
– Heeft een ronde kop met een korte, stompe snuit.
– De neusgaten staan in een duidelijke V-vorm.
– De vacht varieert van grijs tot bruin, meestal met donkere vlekken.
– Mannetjes kunnen ongeveer 190 cm lang worden en tot 130 kg wegen.
– Vrouwtjes zijn doorgaans kleiner.
Grijze zeehond (Halichoerus grypus)
– Is doorgaans groter en forser gebouwd dan de gewone zeehond.
– Heeft een langwerpige, rechte en spits toelopende snuit. Vandaar de bijnaam kegelrob.
– De neusgaten staan vrijwel parallel en vormen twee afzonderlijke verticale openingen.
– De vacht varieert van lichtgrijs tot donkerbruin en bijna zwart, vaak met opvallende vlekken.
– Mannetjes kunnen tot ongeveer 300 cm lang worden en meer dan 300 kg wegen.
– Vrouwtjes zijn aanzienlijk kleiner en kunnen ongeveer 200 cm lang worden.
Een bijkomend verschil is dat mannetjes en vrouwtjes bij de grijze zeehond duidelijker van elkaar verschillen in lichaamsbouw en kleur dan bij de gewone zeehond.








































